|
گفتگو با افسانه پاكرو بازيگر جوان سينما و تلويزيون
توليدات سينماي ايران براي مقطع سني نوجوانان ناچيز است.بنابراين بازيگران جواني كه توانايي ايفاي اين نقش ها را داشته باشند ، در اين سينما شانس زيادي براي مطرح شدن و درخشيدن ندارند.در همان معدود فيلم ها نيز كارگردان ها سراغ بازيگراني مي روند كه قبلا امتحانشان را پس داده باشند.اين گونه است كه شانس ورود بازيگران جوان كمتر و كمتر مي شود.
پوران درخشنده يكي از كارگردان هايي است كه بر خلاف اين جريان متعارف، حركت مي كند. او در كارنامه اش فيلم هاي زيادي را براي مقطع سني نوجوان به ثبت رسانده است.
پرنده كوچك خوشبختي، عبور از غبار، شمعي در باد، زمان از دست رفته و روياي خيس از جمله فيلم هايي هستند كه درخشنده با نگاه به مشكلات اين قشر سني جلوي دوربين برده است. محمدرضا غفاري، بازيگر سريال آشپزباشي اولين بازي جدي اش را در فيلم روياي خيس ارائه كرد. افسانه پاكرو يكي ديگر از بازيگران فيلم روياي خيس بود كه درخشنده ايفاي محوري ترين نقش را به او سپرده بود. پاكرو پس از اين در فيلم هاي ديگري چون محاكمه، شير و عسل و زندگي شيرين جلوي دوربين رفت. محكومين بهشت، پيدا و پنهان و رسم عاشقي از ديگر فيلم هايي هستند كه اين بازيگر جوان، بازيگري در آنها را تجربه كرده است.
او متولد ?? ارديبهشت ???? تهران و دانش آموخته رشته گرافيك است. پاكرو در گفتگو با «نسل سوم» خودش را در ابتداي راه بازيگري مي داند و با اميدواري درباره آينده حرفه اي اش صحبت مي كند. او هم اكنون مشغول بازي در سريال مناسبتي ماه رمضان، يعني «در مسير زاينده رود» به كارگرداني حسن فتحي است.
از انتخاب شدنت در فيلم روياي خيس تعريف كن.اين فيلم اولين كار جدي ات در سينما بود؟
تقريبا بله، اما پيش از آن فيلم سينمايي «محكومين بهشت» و سريال «رسم عاشقي» را بازي كرده بودم. در آن زمان براي نقش نازنين حدود 5 بازيگر حرفه اي براي فيلم روياي خيس نامزد بودند؛ ولي بعد از انجام تست هاي بازيگري من انتخاب شدم. از فيلم هاي ايشان «پرنده كوچك خوشبختي» را ديده بودم و خيلي دوستش داشتم. پوران درخشنده در توضيح نقش به من گفت يك دختر نوجوان است كه با پسري آشنا مي شود و برايش اتفاقاتي مي افتد كه بسيار آموزنده است.
ورودت به دنياي بازيگري چطور اتفاق افتاد؟
من كلاس هاي بازيگري آقاي سمندريان را مي رفتم و همزمان در دانشگاه سوره در رشته نقاشي درس مي خواندم. نزديك دانشگاهمان دفتر فيلمسازي بود كه تست بازيگري مي گرفت. براي تست رفتم، كارگردان گفت سن شما براي اين فيلم خيلي كم است، البته يك كاري بود كه هيچ وقت هم ساخته نشد. اما فيلمبردار فيلم سينمايي «محكومين بهشت» مرا از طريق اين دفتر براي فيلم خودشان انتخاب كرد. كار پوران درخشنده هم همين طوري بود. يك جاي ديگر تست دادم كه دستيار پوران درخشنده مرا ديده بود و براي روياي خيس با من تماس گرفت. ولي در كل بايد بگويم كه من در اين سينما بدون پشتوانه و بسختي وارد شدم.
حضور كارگرداني چون «پوران درخشنده » چقدر برايت اهميت داشت؟
در ابتداي ورودم به سينما، اين كه با چه كارگرداني كار كنم، مهم بود. او فيلم هاي زيادي درباره نوجوان ها ساخته و دغدغه هاي اين گروه سني را بخوبي مي داند.
پوران درخشنده كارگردان قابل اعتمادي است.
فكر مي كني پيام فيلم روياي خيس چه بود؟
اين بود كه دوستي هاي دوران نوجواني از روي احساس است و هيچ منطقي ندارد.بيشتر آدم ها در نوجواني برايشان اتفاقات ناخوشايندي پيش آمده است كه اگر بزرگ تر بودند، هيچ گاه دچار اين مشكلات و تصميمات نادرست نمي شدند.
به نظر تو چرا اسم روياي خيس را برايش انتخاب كرده اند؟
چون مي تواند معناهاي زيادي داشته باشد.شايد يعني آينده اي نامعلوم.
خودت هم گرفتار مشكلات شخصيت روياي خيس بودي؟
من احساساتي هستم، اما سعي مي كنم منطقم بر احساسم حاكم باشد. اگر به جاي نازنين بودم فرار نمي كردم. جالب است كه تا حالا 5 بار نقش يك دختر فراري را بازي كرده ام. در فيلم محاكمه ايرج قادري با پسري كه دوست داشتم فرارمي كنم. در فيلم «پيدا و پنهان» حميد لبخنده، با نامزدم فرار مي كنم. در فيلم سينمايي محكومين بهشت به خاطر اجازه نداشتن براي درس خواندن فرار كردم. در تمام اين فيلم ها نقش دخترهاي نوجواني را داشتم كه فقط از روي احساسات عمل مي كردند.
يادت مي آيد اولين بار كه جلوي دوربين رفتي چه حسي داشتي؟
فيلم محكومين بهشت بود. اتفاقا سخت ترين سكانسش هم بود. من نقش يك دختر قاليباف را بازي مي كردم. پدرش مي آمد مدرسه و جلوي چشم بچه ها او را از مدرسه مي برد، چرا كه پدرش نمي خواست اين دختر درس بخواند. در راه دخترش را روي زمين مي كشيد. اين فيلم با اين صحنه كليد خورد. وقتي رفتم جلوي دوربين هيچ استرسي نداشتم شايد حالا هنگام انتخاب نقش هايم نگران باشم ولي آن زمان واقعا هيچ ترسي نداشتم. روز اول كليد خوردن سريال رسم عاشقي آقاي ضرغامي براي بازديد آمد و همه رسانه ها هم براي تهيه گزارش آمده بودند. من نقش يك دختر شهرستاني را بازي مي كردم و تنها بازيگري بودم كه روز اول بازي داشتم، ولي آن روز هم ترسي نداشتم. از آقاي ضرغامي خاطره خوبي دارم. سن من كم بود و تازه وارد بازيگري شده بودم. خوشامد گويي ايشان با رويي گشاده، به من دلگرمي داد.
رشته هايي كه در آن تحصيل كرده اي، خيلي متنوع بوده اند، چرا؟
من چند بار تغيير رشته داده ام. در هنرستان رشته گرافيك و در دانشگاه نقاشي خواندم. بعد از آن كه رشته نقاشي را به پايان رساندم يك بار ديگر در پيش دانشگاهي در رشته تجربي شركت كردم و سال بعد در كنكور پزشكي قبول شدم، اما نرفتم. آن موقع سر فيلم محاكمه ايرج قادري بودم كه خبر قبولي ام آمد. براي اين كه پزشكي قبول بشوم خيلي زحمت كشيدم. وقتي خبر قبولي ام را شنيدم هم خوشحال شدم هم ناراحت. واقعا بايد انتخاب مي كردم. اگر الان آن زمان تكرار بشود، سينما و پزشكي را با هم انتخاب مي كنم.
همچنين در انجمن سينماي جوان، دوره هاي كارگرداني را گذرانده ام.
انگيزه ات خيلي قوي بود كه تصميم گرفتي رشته پزشكي را فراموش كني؟
بله. من تازه وارد سينما شده بودم. خيلي سخت وارد شده بودم و در آن زمان نمي خواستم براحتي از دستش بدهم.
پدر و مادرت با اين تصميمت مخالفت نكردند؟
آن موقع تصميم داشتم در سينما بمانم. پدر و مادرم مي دانستند كه من تصميم درستي خواهم گرفت و به همين دليل مخالفت نكردند.
بعضي وقت ها فيلم هايي را انتخاب كرده اي كه مورد تاييد منتقدان نبوده است. مثل فيلم هاي زندگي شيرين يا شير و عسل. تو كه مي تواني در فيلم خوبي چون روياي خيس بازي كني، چرا سراغ اين جور فيلم هاي به اصطلاح پيش پا افتاده مي روي؟
متاسفانه فيلم روياي خيس در بخش رقابتي جشنواره فجر شركت نكرد. من شنيدم يكي از داوران گفته بود اگر اين فيلم در جشنواره حضور داشت، افسانه پاكرو را نامزد مي كرديم. اگر فيلم به جشنواره مي رفت، خيلي ديده مي شد. به هر حال روياي خيس اكران خوبي داشت.
من به فيلم هايم فقط به عنوان يك تجربه نگاه مي كنم. مدتي به خاطر همين چيزها سر كار نرفتم. انتظارم بسيار بالا بود و پيشنهادهايي كه مي شد در حد انتظارم نبود.
متاسفانه سينماي ما طوري شده كه تو فقط بايد جلوي چشم باشي. مهم نيست كه چه كاري داري انجام مي دهي؛ مهم اين است كه فقط باشي. البته من خيلي از كارها را رد كردم، چون تا زماني كه چهره ام اجازه بازي در نقش دختران نوجوان را به من بدهد، به هيچ عنوان نقش زن هاي ازدواج كرده و بچه دار و سن بالا را نمي پذيرم. چون سن چيزي نيست كه به عقب برگردد.
نمي خواهم به «شير و عسل» توهين بشود. چون به هر حال اين فيلم هم مخاطبان خاص خودش را دارد. البته در مورد اين فيلم بايد بگويم كه شخصا وقتي فيلم را درسينما ديدم كمي با آنچه فكر مي كردم متفاوت بود. به نظرم شايد عشق پر رنگ تري بين دو شخصيت داستان بايد مي بود تا قصه جذاب تري اتفاق مي افتاد؛ چيزي كه بعد از ديدن فيلم احساس نكردم. به هر حال با توجه به مساله گيشه، خودم را توجيه كردم كه در اين فيلم بازي كنم و حالا به عنوان يك تجربه در كارنامه خود به آن نگاه مي كنم.
فيلم ايده آل از نظر تو چه ويژگي هايي بايد داشته باشد؟
من فيلم ايده آلم را خواهم ساخت، آن وقت مي بينيد چه جور فيلمي است. نمي توانم چيز بيشتري در اين باره بگويم، ولي واقعا تاكنون فيلمي كه بسيار دوست داشته باشم در آن بازي كنم، برايم پيش نيامده است. در حال حاضر دليل اصلي علاقه ام به كارگرداني اين است كه مي بينم نقش هايي را كه دوست دارم بازي كنم، ساخته نمي شود. متاسفانه در طول يك سال بيشتر از چند فيلم خوب ساخته نمي شود. همه اينها به من انگيزه مي دهد كه فيلمنامه بنويسم و آنها را جلوي دوربين ببرم.
به كارگرداني بيشتر علاقه داري يا بازيگري؟
اولش علاقه ام به بازيگري بود. همزمان با فيلم، روياي خيس بود كه ديدم خيلي به كارگرداني علاقه دارم. من از بچگي با كارهاي هنري مثل نقاشي و گرافيك و... سر و كار داشتم.
بازيگري و كارگرداني قابل مقايسه نيستند. كارگرداني خيلي سخت تر است. يك بازيگر بايد به فكر نقش خود باشد، ولي كارگردان بايد به فكر همه چيز باشد. اصلا وظايف كارگرداني و بازيگري با هم قابل مقايسه نيست. يك بازيگر در قبال قاب دوربين، نور، و صدا و... وظيفه اي ندارد اينها وظايف كارگردان است كه با تدبير بالا و هوشمندي مي تواند يك اثر زيبا خلق كند.
نمي خواهم به كسي توهين كنم. اما كارگرداناني هستند كه جاي درست دوربين را نمي دانند. اينها دستيار خوب مي گيرند تا برايشان دكوپاژ كند و اين اصلا درست نيست. منشي صحنه به من مي گويد تو راكوردت را خوب حفظ مي كني. چون در دوره هاي آموزشي كارگرداني و در فيلم هاي كوتاهي كه ساختم، اين چيزها را ياد گرفته ام. در مجموع كارگرداني را خيلي بيشتر از بازيگري دوست دارم. در كارگرداني همه چيز آن طور كه باب ميل توست، پيش مي رود.
تجربه عملي كارگرداني هم داشته اي؟
فيلم كوتاه در ژانر كودك ساخته ام. در يكي از آنها خودم هم بازي كردم. البته اين فيلم ها را فعلا جايي نفرستادم. 2 تا فيلمنامه بلند هم نوشته ام.
از سريال در «مسير زاينده رود» تعريف كن. پيش بيني مي شود اين سريال هم مثل ميوه ممنوعه در ماه رمضان بينندگان زيادي داشته باشد.
در اين سريال نقش يك دختر فقير را بازي مي كنم. فكر مي كنم اين كار ديده بشود. بجز آقاي فتحي و نويسندگي آقاي نادري، حضور آقاي عفيفه هم براي من خيلي مهم بود، چون قبلا در سريال رسم عاشقي با ايشان كاملا آشنا شده بودم. با اين كه فقط چند قسمت از فيلمنامه نوشته شده بود، ولي من با اعتماد به آقاي عفيفه و آقاي فتحي بازي در اين كار را قبول كردم. حالا در زمان كار مي بينم كه آقاي فتحي از آن كارگرداناني است كه بازيگر با او راحت تر كار مي كند.
بين 2 رسانه تلويزيون و سينما كدام را بيشتر ترجيح مي دهي؟
من سينما را ترجيح مي دهم.
فكر مي كني اوج موفقيت در بازيگري چه نقطه اي باشد؟
الان اصلا به اين چيزها فكر نمي كنم و فقط كارگرداني خيلي برايم مهم است. بازيگري يك سني دارد؛ اما كارگرداني محدوديتي ندارد. بازيگر مي تواند در سن بالا كار كند اما احتمالش كم است. به هر حال چهره آدم عوض مي شود. متاسفانه احتمال انزواي بازيگر بعد از پا به سن گذاشتن خيلي زياد است.
خيلي ها وقتي با تو برخورد مي كنند، سوالشان اين است كه چطور مي شود بازيگر شد. به اين سوال چه جوابي مي دهي؟
بازيگري شغلي است كه همه دوست دارند آن را تجربه كنند. اما واقعيتش را بخواهيد بازيگري آش دهان سوزي نيست. بازيگري، تو را خيلي محدود مي كند. شايد زندگي ات را به هم بريزد. تو نمي تواني زندگي عادي خود را داشته باشي.
من خيلي از كارها را دوست دارم انجام بدهم. اما به خاطر بازيگري وقت نمي كنم و وقتي پير شوم ممكن است حسرت بخورم كه چرا رشته پزشكي را ادامه ندادم.
تعريف تو از ستاره سينما چيست؟
بحث ستاره ها الان خيلي داغ است. به نظر من در ايران ستاره نداريم. ستاره كسي است كه همه مردم دنيا او را بشناسد. ستاره واقعا بايد چهره و اخلاق داشته باشد. نمي شود يك نفر ستاره باشد و در خيابان هيچ كس را تحويل نگيرد يا اخلاق نداشته باشد، چون ما هميشه انتظار يك انسان بي عيب و نقص را از آدم هاي معروف داريم. براي خودم پيش آمده كه از طرفداري فلان بازيگر يا حتي كارگردان بعد از ديدن اخلاق و رفتاري كه انتظارش را از او نداشتم، منصرف شده ام.
ورود به سينما چه تاثيري روي شخصيتت گذاشت؟
من از بچگي خيلي شيطون بودم. با ورودم به سينما شخصيت شاد و پر جنب و جوش من آرام تر شد. الان هر كس مرا مي بيند مي گويد تو چقدر آرام و مظلومي. نمي دانم شايد چون انرژي ام در سينما تخليه مي شود.
در حال حاضر مشغول بازي در چه كارهايي هستي؟
همزمان در سريال «در مسير زاينده رود» حسن فتحي بازي مي كنم و فيلم سينمايي «چشم» به كارگرداني جميل رستمي.
سينماي ايران دچار فقر ستاره است
بارها اين جمله را شنيده ايم كه مي گويند .«سينماي ايران دچار فقر ستاره است.» يعني در سينماي ما فيلم هايي ساخته مي شوند كه دايره بازيگرانشان تنگ و محدود است و از چند نام تكراري فراتر نمي رود.
بخشي از اين مشكل به تهيه كنندگان برمي گردد. تهيه كننده بخش خصوصي نمي تواند ريسك كند و بازيگر ناشناخته بياورد. نتيجه اش اين مي شود كه هنرجويان بازيگري بايد سال ها و سال ها پشت درهاي بسته بمانند يا اين كه در كارهايي حضور يابند كه اكران مناسبي ندارند و زود فراموش مي شوند. در اين ميان كارگردان هاي كمي هستند كه از آنها در فيلم هايشان استفاده مي كنند.
رسول صدرعاملي يكي از اين كارگردان هاست. او در سه گانه اش يعني «دختري با كفش هاي كتاني»، «من ترانه پانزده سال دارم» و «ديشب باباتو ديدم آيدا» سراغ استعدادهاي جديد رفت.
بيشتر بازيگران دختر نوجوان سه گانه اين كارگردان، آينده درخشاني داشته اند. پگاه آهنگراني و ترانه عليدوستي تاكنون جوايز معتبري را در جشنواره هاي داخلي و خارجي دريافت كرده اند.
صدر عاملي، بازيگر نقش ترانه را از ميان هنرجويان كارگاه بازيگري امين تارخ انتخاب كرد. بعد ها ترانه عليدوستي انتخاب شدنش را خطرپذيري بزرگي از طرف كارگردان خواند و گفت : «اگر خودم كارگردان بودم، نمي توانستم به يك چهره ناشناخته اعتماد كنم.»
صوفي كياني و خاطره اسدي ديگر بازيگران معرفي شده توسط صدرعاملي هستند كه پس از بازي در فيلم «ديشب باباتو ديدم آيدا» پيشنهادهاي خوبي داشتند.
استعدادهاي جديد بايد به سينماي ايران معرفي شوند وگرنه در چرخه تكرار مي افتيم كه نتيجه اش اكران فيلم هاي يكنواخت و شبيه هم است. ستاره هاي حرفه اي حاضر نيستند هر نقشي را بازي كنند. چون ممكن است به شأن اجتماعي آنها لطمه بخورد. اما بازيگران تازه كار هم انگيزه بيشتري دارند و هم هنگام پذيرفتن نقش انعطاف بيشتري از خودشان نشان مي دهند.
امتیاز : 4 |
نظر شما : 1 2
3 4
5 6
نوشته شده در سه شنبه 5 مرداد 1389 توسط علی | لينك ثابت| موضوع : |
| 
روز سهشنبه فيلمهاي روي پرده كمي افزايش فروش داشتند. در اين ميان «پسر آدم، دختر حوا» با افزايش فروشي 5/4 ميليوني در ميان فيلمهاي جدول اكران تماشاگر بيشتري داشت. فيلم رامبد جوان بعد از 42 روز نمايش به مجموع فروش 768 ميليون رسيده است. اين فيلم به همراه 5 فيلم ديگر جدول اكران بدون تغيير در تعداد سالنهاي خود وارد هفته جديد نمايش خود شدهاند. فروش «افراطيها» در مرز 10 ميليون تومان بود. اين فيلم هم در روزي كه بليت سينماها نيمبها بود موفق شد تماشاگران بيشتري را به سالنهاي سينما بكشاند. مجموع فروش فيلم جهانگير جهانگيري 666 ميليون شده است. «چهل سالگي» نيز حدود 6 ميليون تومان فروخت. فروش روز مياني هفته اين فيلم تقريبا دو برابر روز قبلش بود. «چهل سالگي» موفق شده در پايان هفته هفتم نمايش خود به مرز فروش 473 ميليون برسد. «ناسپاس» تقريبا دو برابر «مقلد شيطان» تماشاگر داشت. فيلم حسن هدايت كه فروشش نسبت به روزهاي قبل بهتر شده بعد از 20 روز نمايش از مرز فروش 50 ميليون گذشته است. «مقلد شيطان» افزايش فروشي سيصد هزار توماني داشت. اين فيلم كه سه هفته است روي پرده رفته همچنان بدون تيزر تلويزيوني است و به همين دليل اكران خوبي را پشت سر نگذاشته. «صبح روز هفتم» كمتر از بقيه فيلمها افزايش تماشاگر داشت. فروش اين فيلم روز سهشنبه نيم ميليون تومان بود. هر 5 فيلم اصلي جدول اكران ديروز آخرين هفته اكران خود را در سينماهاي سرگروه سپري كردند و قرار است از يازدهم شهريور ماه براي اكران عيد فطر روي پرده بروند.
.jpg)
